در این چنین مه و موسم که درع ماهی را

چنانکه قلیه افعی خوری بریق ترف

فغان من ز خداوند من حمیدالدین

که از وجود من او را فراغتیست شگرف

ز زور لرزه دریا نه قبه ماند و نه ظرف

به صد هزار تکلف به خدمتش بردم

قصیده ای که نه نقدش عیار یافت نه صرف