چون بدیدش که کسی نیست رها کردش باز

که نه با صورت خوبست و نه با سیرت پاک

برکشیدش ز جهان تا به مقامی که ازوی

هرکه برتر شود ایمن بود از بیم هلاک

تا دگرباره نگونسار درافتاد به خاک