لطف باری بریده باد از من

هرچه گویی سزای آن هستم

حاکم ار جرم من بود مردم

داور ار لطف تو بود جستم

تا به خدمت چرا نپیوستم

می ندانم ز پای سر زین غم

تا برفت آن سعادت از دستم