کز حریفان دینه چون رستم

می ندانم ز پای سر زین غم

تا برفت آن سعادت از دستم

خواستم تا بیایم و گویم

به سر تو که ذات هشیاریست

که هنوز این زمان چنان مستم

که گشادن نمی توانم چشم