نه دست آنکه در این رنج پای بفشارم

نه ماه دولتم از چرخ می دهد نورم

نه شاخ شادیم از باد می دهد بارم

نه پای آنکه ز دست زمانه بگریزم

نه پشت آنکه ز اقبال روی برتابم

نه روی آنکه دگر پشت بر جهان آرم

نه حرفتی که بدان نعمتی به دست آرم