به خاصه چون تو شناسی که رنگ و بوی نداد

ایا به عالم عهد از تو نوبهاروفا

چرا چنین ز نسیم صبات بی خبرم

خرد به باغ سخن بی شکوفه هنرم

به صد زبانت چو سوسن بگفته بودم دی

که چون بنفشه ز سستی فروشدست سرم