این همه بگذار با شعر مجرد آمدم

عالم تحصیل را هم وارد و هم صادرم

غصه ها دارم ز نقصان از همه نوعی ولیک

زین یکی آوخ که نزدیک تو مردی شاعرم

چون سنایی هستم آخر گرنه همچون صابرم

هریکی آخر از ایشان بی کفافی نیستند

این منم کز مفلسی چون روز روشن ظاهرم