در چنین قحط مروت با چنین آزادگان

زهره شان پرورده در آغوش طبع زاهرم

گر ز یک خاطب یکی را روز تزویج و قبول

برتر از احسنت کابین یافتستم کافرم

وای من گر نان خورندی دختران خاطرم

اینکه می گویم شکایت نیست شرح حالتست

شکر یزدان را که اندر هرچه هستم شاکرم