ولیک من نه حریفان خواب خرگوشم

بدان بهانه که تا آستینش بوسه دهد

هزار بار گرفته است اندر آغوشم

ز چاپلوسی این گربه هیچ باقی نیست

مرا زبون نتواند گرفت روبه وار

که در پناه تو من شیر شیر او دوشم

به کردگار که انصاف من ازو بستان