کزو به کف چو حسود تو خون همی نوشم

مرا زبون نتواند گرفت روبه وار

که در پناه تو من شیر شیر او دوشم

به کردگار که انصاف من ازو بستان

نه آنکه بر من و بر آسمانت فرمان نیست

هموت بنده و هم منت حلقه در گوشم

مرا به دفع چنو خصم التفات تو بس