ز جاه تست که در مجلس تو خاموشم

مرا به دفع چنو خصم التفات تو بس

که بعد از این سخن او به گوش ننیوشم

به نعمتت که ورقهاش جمله محو کنم

خطی کشیده ام ار خط در این ورق بکشند

بدان نگه نکنم من که بی تن و توشم

یقین شناس که گر دیگران سخن گویند