هست از آن شرم چون قلم رنگم

ای همه سیرت تو هنگ و ثبات

چه کنم بی ثبات و بی هنگم

گر خطایی برفت بر قلمم

تا نگویی که شعر نیرنگیست

حاش لله نه مرد نیرنگم

از جهانی به تست فخرم و بس