شکر یزدان را که شد آباد و خرم تا به حشر

تا فروبارید از هم همچو برگ اندر خزان

باز چون در ظل عالی رایتش آرام یافت

زنده شد بار دگر چون از صبا شاخ رزان

قبه اسلام ازین و کعبه اسلام از آن