حصنهای حصین دولت و دین

راستی به ترا توان گفتن

خواجه راستن دولت و دین

از تو معمور بود چندین گاه

بی تو دیدی که از پی یک سهو

چون قفا شد جبین دولت و دین

تا قیامت چو باز دوخته چشم