که نیاورد کربلا به حسین

سقطه تو سواد مسکون را

ای ز سکانش چون سواد از عین

به من از کربت و بلا آورد

نبود شین اگر بود عاجز

ای ز گیتی نه عجز دیده نه شین

قطره ای از تحمل کشتی