نخستین ز بیدادگر شهریار

چه گفت آن سخن گوی با آفرین

که چون بنگری مغز دادست دین

سر تخت شاهی بپیچد سه کار

دگر آنک بی سود را برکشد

ز مرد هنرمند سر درکشد

سه دیگر که با گنج خویشی کند