از متانت حبل اقبالت چو شعر بوالفرج

مطبخش را دیگ شو گردد اثیر مطبخی

شادمان زی ای قدر قدرت خداوندی که هست

جای مغلوبی فلک را گر کنون با او چخی

وز عذوبت مشرب عیشت چو نظم فرخی