گر طبیعت را به دست آدمی بودی زمام

شخص را بر دم زدن هرگز نبودی قادری

نزد عاقل هیچ فرقی نیست گاه مصلحت

آنچه بولی می کنی تازانج آبی می خوری

خنده بی وقت را خندیده کردی داوری

دیده بر آواز واجب دار تا بی شبهتی

از چنین گردابهای ژرف جان بیرون بری