این یکی را در عداد آن دو چون می نشمری

خود بیا تا کژ نشینم راست گویم یک سخن

تا ورق چون راست بینان زین کژیها بستری

اشک فضله است و عرق فضله است و دافع هم مزاج

گر تو خواهی گفت مخرج دیگرست آن فضله را

فضله زنبور را هم چون به مخرج ننگری

دفع افزونی به نسبت مختلف گردد از آنک