مبادا که گیرد به نزد تو جای

کجا هرکسی را بود نیک خواه

کسی کو بود تیز و برترمنش

بپیچد ز پیغاره و سرزنش

چنین مرد گر باشدت رهنمای

چو خواهی که بستایدت پارسا

بنه خشم و کین چون شوی پادشا