طاقی و پیرهنی کرد همی نتوانی

طاق بوطالب نعمه ست که دارم ز برون

وز درون پیرهن بوالحسن عمرانی

چه بخیلی که به چندین رز و چندین نعمت

پانزده سال فزون باشد تا کشته شدست

بوالحسن آنکه ز احسانش سخن می رانی

پیرهن کهنه او گرت به جایست هنوز