پیادگی و فراغت به از عقیله و شاهی

برون نمی شود از گوشم آن حدیث و تو دانی

حدیث اسب نیاید برون ز گوش سپاهی

و گربها بود آنرا بها پدید نباشد

به عون تست پناهم که از عنایت گردون

چنانت باد که هرگز به هیچ کس نپناهی

مرا ز صورت حالی که هست قصه غصه