و گرچه به پیوند تو شهره ام

همه مردم از داد تو شادمان

ز تو داد یابد زمین و زمان

مگر من که از داد بی بهره ام

یکی مرغ پرورده ام خاک خورد

به گیتی مرا نیست با کس نبرد

ندانم همی خویشتن را گناه