کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 22

ز دانش روانش به رامش بود

چهرهٔ فردوسیشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 19

    خرد پاسبان باشد و نیک خواه

    #
  2. 20

    سرش برگذارد ز ابر سیاه

    #
  3. 21

    همه جستنش داد و دانش بود

    #
  4. 22

    ز دانش روانش به رامش بود

    انتخاب‌شده
  5. 23

    دگر آنک او بزمون خرد

    #
  6. 24

    بکوشد بمه ردی و گرد آورد

    #
  7. 25

    به دانش ز یزدان شناسد سپاس

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 22 از «بخش ۱ - چو شاپور بنشست بر تخت داد...» است.