ز میراث دشنام باشدت بهر

خورد گنج تو ناسزاوار کس

نگیرد ز تو یاد فرزند تو

نه نزدیک خویشان و پیوند تو

همه زهر شد پاسخ پای زهر

به یزدان گرای و سخن زو فزای

که اویست روزی ده و رهنمای