کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 122

به آبشخور آری همی گرگ و میش

چهرهٔ فردوسیشاعر
قالبسایر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 119

    ز باد عمود تو کوه بلند

    #
  2. 120

    شود خاک نعل سرافشان سمند

    #
  3. 121

    همان از دل پاک و پاکیزه کیش

    #
  4. 122

    به آبشخور آری همی گرگ و میش

    انتخاب‌شده
  5. 123

    یکی بنده ام من رسیده به جای

    #
  6. 124

    به مردی بشست اندر آورده پای

    #
  7. 125

    همی گرد کافور گیرد سرم

    #

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 122 از «بخش ۱۵ - به مهراب و دستان رسید این سخن...» است.