کتابخانهٔ دیجیتال شعر فارسی · دسترسی عمومی
س
ساغرفهرست شاعران و آثار فارسی

مصرع دوم · شماره 4

وانگه گوئی بس است تا کی زاری

چهرهٔ مولویشاعر

در متن شعر

سطرهای پیرامون

برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.

  1. 1

    ای داده مرا چو عشق خود بیداری

    #
  2. 2

    وین شمع میان این جهان تاری

    #
  3. 3

    من چنگم و تو زخمه فرو نگذاری

    #
  4. 4

    وانگه گوئی بس است تا کی زاری

    انتخاب‌شده

دربارهٔ این سطر

سطر شماره 4 از «رباعی شماره ۱۷۲۲ - ای داده مرا چو عشق خود بیداری...» است.