سپه را همه سر به سر گرد کرد

که گشتیم با بخت بیدار جفت

مر آن ماه رخ را به پرده سرای

بفرمود تا خوب کردند جای

گزین کرد مردان ننگ و نبرد

به باره برآورد چندی سوار

هرانکس که بود از در کارزار