خورده بر گوش تو گویا سخن بدگوئی

دیده پرنور شود نرگس نابینا را

گر به گلشن رسد از پیرهن او بوئی

گوش بر بد سخنم کی منهی امروز ای گل

چند سویت نگرم عشوه چشمی بنما

عشوه چشم نباشد گره ابروئی

عشوه غلب شده بر محتشم آری چکند