چند سویت نگرم عشوه چشمی بنما

گر به گلشن رسد از پیرهن او بوئی

گوش بر بد سخنم کی منهی امروز ای گل

خورده بر گوش تو گویا سخن بدگوئی

عشوه چشم نباشد گره ابروئی

عشوه غلب شده بر محتشم آری چکند

ناتوانی چنین خصم قوی بازوئی