از نثار مژه چون زلف تو در زر گیرم

ما برفتیم، تو دانی و دل غمخور ما

بخت بد تا به کجا می برد آبشخور ما

قاصدی کز تو سلامی برساند بر ما

به دعا آمده ام هم به دعا دست بر آر

که وفا با تو قرین باد و خدا یاور ما