گر همه خلق جهان بر من و تو حیف برند

که وفا با تو قرین باد و خدا یاور ما

فلک آواره به هر سو کندم می دانی؟

رشک می آیدش از صحبت جان پرور ما

بکشد از همه انصاف ستم داور ما

روز باشد که بیاید به سلامت بازم

ای خوش آن روز که آید به سلامی بر ما