بکشد از همه انصاف ستم داور ما

فلک آواره به هر سو کندم می دانی؟

رشک می آیدش از صحبت جان پرور ما

گر همه خلق جهان بر من و تو حیف برند

روز باشد که بیاید به سلامت بازم

ای خوش آن روز که آید به سلامی بر ما

به سرت گر همه آفاق به هم جمع شوند