هر که گوید که کجا رفت خدا را حافظ

نتوان برد هوای تو برون از سر ما

تا ز وصف رخ زیبای تو ما، دم زده ایم

ورق گل خجل است از ورق دفتر ما

گو به زاری سفری کرد و برفت از بر ما