تا شد آن مه مشتری درهای حافظ را به نقد

در ضمیر برگ گل خوش می کند پنهان گلاب

شاهد و مطرب به دست افشان و مستان پایکوب

غمزه ساقی ز چشم می پرستان برده خواب

می رسد هر دم به گوش زهره گلبانگ رباب