دوش دست طربم سلسله شوق تو بست

زر به زر داد کسی کامد و این کالا برد

دل سنگین ترا اشک من آورد به راه

سنگ را سیل تواند به لب دریا برد

پای خیل خردم لشکر غم از جا برد

راه ما غمزه آن ترک کمان ابرو زد

رخت ما هندوی آن سرو سهی بالا برد