که هیچکس ز قضای خدای جان نبرد

من این مرقع دیرینه بهر آن دارم

که زیر خرقه کشم می کسی گمان نبرد

مباش غره به علم و عمل، فقیه! مدام

اگر چه دیده پاسبان تو ای دل

به هوش باش که نقد تو پاسبان نبرد

سخن به نزد سخندان ادا مکن حافظ