تو نیز ای دیده خوابی کن مراد دل بر آر آخر

دلا چندم بریزی خون ز دیده شرم دار آخر

منم یا رب که جانان را ز ساعد بوسه می چینم

دعای صبحدم دیدی که چون آمد به کار آخر

مراد دنیی و عقبی به من بخشید روزی بخش