گفتی سخن خود رابا یار بباید گفت

زلفت به خم چوگان بربود دلم چون گو

آن رایحه زلف است یا لخلخه عنبر؟

یا غالیه می ساید در باغچه حسن او؟

ای کاش توانستی گفتن سخنی با او

بدگوی تو آن باشد کز یار کند منعت

گر یار نکو باشد مشنو سخن بدگو