در نثر من مذمت و در نظم من هجا

در پای جاهلان نپراگنده ام گهر

وز دست سفلگان نپذیرفته ام عطا

وین فخر بس مرا که ندیده ست هیچکس

وآن را که او به صحبت من سر درآورد

جویم بدل محبت و گویم به جان ثنا

ور زلتی پدید شود زو معاینه