اندر حضر نباشد آزاده را خطر

تا نور او نگردد از آسمان جدا

آن گاه قدر او بشناسند بر یقین

کآید شب و پدید شود بر فلک سها

کاندر حجر نباشد یاقوت را بها

با این همه مرا گله ای نیست زین قبل

زین بیشتر قبول که یابد به ابتدا