تا لفظ من به گاه فصاحت بود روان

کاندر حجر نباشد یاقوت را بها

با این همه مرا گله ای نیست زین قبل

زین بیشتر قبول که یابد به ابتدا

بازار من به نزد بزرگان بود روا

لیکن چو صد هزار جفا بینم از کسی

ناچار اندکی بنمایم ز ماجرا