که همت با وجودش در جهان مختصر بندد

چو مه زانگشت پیغمبر حجر بشکافد از بیمش

اگر دور از تو گاه خشم چشم اندر حجر بندد

جهانی با کمال است و نباشد عقل آن کامل

در ارحام از برای کثرت اتباع او دایم

همی از نطفه ماء معین ایزد صور بندد

سمند او چو آرد حمله فرق فرقدان شاید