اهل عصیان را عزیمت بر هزیمت استوار

شد هوا از پارهای گرد تاری چون دخان

شد زمین از قطره های خون جاری چون شرار

خیل سلطان را کرامت با سلامت متصل

از هزاهز چون رخ معلول قرص آفتاب

وز زلازل چون تن مفلوج جرم کوهسار

بر زمین زرنیخ رنگ از روی بدخواهان نبات