کاو نکرد آن گاه قسمت در ازل بر تو نثار

ای به فضل ذوالجلال و آن به جسن اعتقاد

این به سعد آسمان و آن به سعی روزگار

شکر کن یزدان عالم را که یک نعمت نماند

وز جهان نگذشت هرگز بر همایون خاطرت

هیچ کامی کآن تو را حاصل نشد بی انتظار

لاجرم حال کسی باشد چنین کاو را بود