در این ایام یک ساعت نباید زیست بی عشرت

فروزد چهره نسرین گشاید دیده عبهر

سمن را گه کند گردن هوا پر رشته لولو

چمن را گه کند دامن صبا پر توده عنبر

در این هنگام یک لحظت نشاید بود بی ساغر

الا تا صورت مانی بود افروخته سیما

الا تا لعبت آزر بود آراسته منظر