الا تا لعبت آزر بود آراسته منظر

در این ایام یک ساعت نباید زیست بی عشرت

در این هنگام یک لحظت نشاید بود بی ساغر

الا تا صورت مانی بود افروخته سیما

ز خوبان باد بزم تو چو صورت نامه مانی

ز ترکان باد قصر تو چو لعبت خانه آزر

قضا رای تو را تابع قدر حکم تو را خاضع