خروشی در نهاد آدم انداخت

همه جویای تو تو نیز جویا

درون جمله از عشق گویا

جمالت پرتوی در عالم انداخت

از اول آدمت اینجا طلب کرد

که آدم بود ازتو صاحب درد

چو بنمودی جمال خود به آدم