به سوی خاک تو ریزان درآیند

ز عشقت لاله هر دم خون دل خورد

ازاین ماندست دل پر خون و رخ زرد

همه از شوق تو حیران برآیند

هر آن وصفی که گویم بیش ازانی

یقین دانم که بی شک جان جانی

توئی چیزی دگر اینجا ندانم