که بیند ذاتت ای جان بی چه و چون

تو می خواهد ز تو در کل اسرار

که بنمائی در انجامش تو دیدار

تو می خواهد ز تو ای ذات بیچون

چنان درمانده ام در حضرت تو

ندارم تاب دید قربت تو

شب و روزم ز عشقت زار مانده